اختصاصی/ مردم در سرپل ذهاب هنوز چادر ندارند؛ سینا ۶ ساله: دوست دارم غذا برنج داشته باشیم


اختصاصی/ مردم در سرپل ذهاب هنوز چادر ندارند؛ سینا ۶ ساله: دوست دارم غذا برنج داشته باشیم
تاریخ درج خبر : ۲۷ آبان ۱۳۹۶  

گیلان تایمز:

وقتی به شهر کرمانشاه می رویم می بینیم که کمک های زیادی انجام شده و تقریبا کسی نیست که چادر و مایحتاج به او تعلق نگرفته باشد و تصورها این است که تمام استان در همین وضع به سر می برد. اما وقتی به سمت سرپل ذهاب و روستاهای اطرافش نزدیک می شویم انگار تا کنون هلال احمر و دیگر ارگان ها از آنجا رد نشده و یا آن روستاها و شهرها را فراموش کرده اند؛ گروهی از جوانان که برای کمک به این مناطق رفته اند می گویند رسیدگی به این روستاها فاجعه است و تقریبا رسیدگی صورت نگرفته است.

یکی از اهالی سرپل ذهاب می گوید هنوز به ما چادر ندادند و آنهایی هم که چادر گرفتند زیپ چادرهایشان خراب است و این چادرها برای باران مناسب نیست، برای گرفتن چادر فرمانداری هم رفتیم اما گفتند که دیگه چادر نداریم. پتو گرفتیم ولی چراغ نفتی نداریم و شب ها از سرما می لرزیم حتی اگر چراغ هم باشه به ما گفتند تو این چادرها نمیتونید چراغ روشن کنید چون چادرها نایلونی هستند. تمام وسایل ما تو زلزله خورد شده و خونه هامون هم خراب شده و درست کردن خونه ها حداقل چند ماه طول می کشه پس ما یکجا برای اسکان نیاز داریم و اولویت ما چادر هستش.

یک پیرمرد و پیرزن که مستاجر بودند و از داخل چادر با نگاهی اندوه بار به خرابی های شهر نگاه می کردند از کمبودها و عدم رسیدگی گله داشتند و گفتند: ما چادر داریم اما برای چهار نفر فقط یک پتو به ما دادند. به ما کنسرو داده شده اما پیکنیک و چراغ برای گرم کردن کنسروها نداریم. اینجا سرما شدید ونمیشه بدون چراغ و پتو گرم شد؛ برای گرفتن چراغ رفتیم بهزیستی ولی با اینکه ۲۰۰، ۳۰۰ نفر هنوز تو صف بودند اعلام کردند که دیگه چراغ نداریم. مهمترین وسایل مورد نیاز ما چراغ، قابلمه و پتو چون غذاها رو نمیشه سرد خورد، تا الان هم اینجا فقط مردم به ما کمک کردند و دولت هیچ کمکی به ما نکرده و من از همهی مردم تشکر می کنم.

سینا ۶ ساله میگه شبها اینجا خیلی سرد و ما تو چادر سردمون میشه، وقتی ازش پرسیدیم دوست داری تو چادرت چی داشته باشی گفت: من دوست دارم تو چادرمون برنج داشته باشم ما فقط نون می خوریم.

یکی از دانشجویان دانشگاه گیلان که برای کمک به زلزله زدگان در سرپل ذهاب حضور داشت به خبرنگار ما گفت: ما برای اینکه کمک های مردمی رو به اونایی که واقعا نیاز دارند برسونیم شبها بین مردم میریم و یک لیست از اونها و مایحتاجی که نیاز دارند تهیه می کنیم و روز بعد بدون اینکه این مسئله را عمومی کنیم وسایل رو به آنها تحویل می دهیم چون شبها آنهایی که غارت می کنند نیستند. شرایط اینجا از آن چیزی که در رادیو و تلویزیون نشان می دهند بسیار بدتر است و رسانه ها این موضوع را به درستی نشان نمی دهند.

وی گفت: مردم این منطقه آنقدر نجیب اند که مشکلاتشان را بیان نمی کنند و گاهی به خود ما که از کمبود امکانات در این منطقه ابراز ناراحتی می کنیم دل داری می دهند. متاسفانه نهادها کمکها را فله ای وسط خیابان می ریزند و می روند و اکثرا این کمک ها به دست آنهایی که واقعا نیاز دارند نمی رسد. در حال حاضر اینجا غذا هست ولی مردم پیکنیک و ظرف برای گرم کردن غذا ندارند.

پربازدید ترین ها

آخرین اخبار