خاطره خوش رونالدو از دروازه‌بان ایرانی +عکس


خاطره خوش رونالدو از دروازه‌بان ایرانی +عکس
تاریخ درج خبر : ۱۴ آذر ۱۳۹۶  

گیلان تایمز:

یکی از اتفاقات مهم در زندگی ورزشی کریستیانو رونالدو قطعا اولین گل او در ادوار جام جهانی است که تاکنون حضور داشته! او برای نخستین بار در جام جهانی ۲۰۰۶ و در دیدار با تیم ملی کشورمان موفق شد گلزنی کند. دروازه بان آن روز تیم ملی که اتفاقا او هم مانند علیرضا بیرانوند از خطه لرستان است، کسی بود که در مصاف با پرتغال روبروی او ایستاد تا ضربه پنالتی اش را مهار کند. حالا و پس از ۱۱ سال بار دیگر این بازیکن بزرگ و ستاره این سالهای رئال مادرید، باید روبروی تیم ملی ایران در جام جهانی بایستد.

ابراهیم میرزاپور درباره آن روز به یادماندنی در فوتبال ملی ایران و البته زندگی ورزشی خودش حرف زد. توصیه هایی به بیرانوند، هم استانی خودش داشت. درباره قرعه ایران گفت و شانس مان را کم نمی دانست. از ناامیدی مردم از تیم ملی گله کرد و در پایان نسبت به ارتباطات نه چندان دوستانه برخی اهالی فدراسیون با کی روش در آستانه ورود به جام جهانی هشدار داد.

*هر کاری رونالد و می خواست بکند من برعکسش را می کردم
*گروه مان سخت ولی جذاب است
*شجاعت لُرها دروازه بان شان می کند
*مربی ما کی روشی است که آرژانتین را کلافه کرد
*نگذاریم توپ به رونالدو برسد کارش تمام است

متن این گپ پاییزی با دروازه بان اسبق ایران در جام جهانی ۲۰۰۶ به بهانه رویارویی دوباره با کریستیانو رونالدوی پرتغالی در ادامه می آید:

*درباره قرعه کشی مسابقات جام جهانی و گروه ایران صحبت می کنید؟
– پیش از قرعه کشی هم گفته بودم که با توجه به حضور بهترین تیم های جهان در جام جهانی قطعا هر گروهی در آن جای بگیریم آسان نخواهد بود چون همه خوبها به این مسابقات راه یافته اند. با این همه فکر می کنم گروه ما هم سخت است هم جذاب! اسپانیا و پرتغال دو تیم مطرح اروپایی هستند که با داشتن نفرات باکیفیت فوتبال خوبی را ارائه می کنند. مراکش هم گرچه برای ما ایرانی ها تا حدی ناشناخته است ولی وقتی می بینم که بدون شکست و گل خورده به مسابقات جام جهانی راه یافته متوجه می شویم این تیم هم از باکیفیت های آفریقاست. در مجموع فکر می کنم هر سه بازی مان مشکل خواهد بود.

* تا چه حد با آنهایی که کار تیم ملی را از حالا تمام شده تلقی می کنند موافق هستید؟
– به هیچ وجه موافق نیستم. البته با آسان دانستن گروه هم موافق نیستم. در دوره ای که تیم های همگروه ایران در جام جهانی ۲۰۰۶ مشخص شدند برعکس این بود. همه می گفتند آنگولا را می بریم و با پرتغال مساوی می کنیم. مکزیک هم تیم بزرگی نیست و این باعث شد تا ما با ذهنیت غلط راهی مسابقات شدیم. همه توقع داشتند ما از گروه مان صعود کنیم ولی بعد در دل رقابتها همه چیز برعکس شد.

* با این تحلیل در حال حاضر این موج منفی را به سود تیم ملی می دانید یا به ضرر آن؟
– بازیکنان تیم ملی باید هر سه تیم را جدی بگیرند. گرچه ما سرمربی باهوشی در رأس تیم ملی داریم که حواسش به همه چیز هست. او با آنالیز دقیق از شرایط و شناخت خوبی که از این تیم ها دارد تیم ملی را برای مسابقات آماده می کند. به یاد داریم در جام جهانی قبلی چطور آرژانتین اسیر تفکرات کی روش و کلافه شده بود. آنها در دقایق آخر بازی، آن هم توسط نابغه فوتبال به گل رسیدند. این نشان می دهد که ما برابر هیچ تیمی دست و پا بسته نخواهیم بود.

* بالاخره این موج منفی به تیم ملی روحیه می دهد و آنها را جری می کند یا نه، باید به تیم ملی روحیه داد؟
– نه! من هم با این رویکرد مخالفم که با ترس و ناامیدی به گروهی که در آن قرار داریم نگاه کنیم. باید معقول و منطقی به تیم ملی روحیه بدهیم و از تیم ملی حمایت کنیم تا با انگیزه و انرژی به جام جهانی برسد. خیلی هم به سیدبندی ها توجه نکنیم. نه اینکه نقشی ندارند نه! اما در تیم های بالای سیدبندی فیفا فاصله زیادی بین تیم های سید اول و دوم با سوم و چهارم نیست. در دوره های قبل هم دیده ایم که تیم هایی از سید پایین تر تیم های سید بالا را شکست داده اند.

* کمی از بازی خودتان روبروی تیم ملی پرتغال حرف بزنید و اینکه پیش از رویارویی با ستاره های آن زمان آن تیم(سال ۲۰۰۶) چه حسی داشتید؟
– خب این از آرزوهای هر فوتبالیستی است که در چنین میدانی با ستاره های دنیا روبرو شود. آن زمان پرتغال بازیکنان بزرگی ماند فیگو، پائولتا، دکو و کریستیانو رونالدو را داشت که تازه به دنیای فوتبال معرفی کرده بود. شرایطشان خیلی خوب بود و…

* …خودتان از رویارویی با رونالدو چه حسی داشتید؟
– طبیعی است که دلهره و ترس داشتم. به هر حال من بازی های او در منچستر را دیده بودم و می دانستم یک فوروارد غیرقابل پیش بینی با شوتهای ناگهانی و حرکات انفجاری است که می تواند برای هر دروازه بانی خطرساز باشد. هر دروازه بانی روبروی این قبیل ستاره ها دلهره دارد که در طول ۹۰ دقیقه چه اتفاقاتی می افتد. به هر حال همانقدر که من دوست داشتم دروازه تیم ملی را بسته نگه دارم او هم دوست داشت برای تیم کشورش گل بزند. دو وظیفه متضاد هم داشتیم با کلی انگیزه…!

* خوب هم مقاومت کردید؟
– بله ما در نیمه اول با یک بازی خوب بدون گل خورده به رختکن رفتیم. تا دقیقه ۶۰ هم خوب بودیم ولی آنجا بود که حرفه ای بودن آنها مشخص شد و ما از نظر بدنی کم آوردیم و دکو آن شوت را زد و در ادامه هم پنالتی دادیم و رونالدو پشت توپ رفت و گلش را زد. (

 * قبل از بازی مربیان تیم چه توصیه ای به شما کردند؟– برانکو، سجادی و داوود بگوویچ با من حرف زدند. همه سعی داشتند به نوعی به من روحیه بدهند و چون بازی اول مان با مکزیک را باخته بودیم آقای دادکان (رییس وقت فدراسیون فوتبال) قبل از بازی با پرتغال به اردوی تیم آمد و نفری ۶، ۷ هزار دلار پول به بازیکنان داد تا با روحیه به میدان برویم. اتفاقا تأثیر هم داشت. ولی خب به هر حال هرطور حساب کنید استرس در ما و البته خود من بود.* رونالدوی ۲۰۰۶ با رونالدوی ۲۰۱۷ چه تفاوت هایی دارد؟– اولین تفاوت بالا رفتن تجربه اوست. شاید، شاید کمی سرعتش نسبت به آن زمان کمتر شده باشد ولی در عوض در زدن ضربه آخر به مراتب بهتر و دقیق تر عمل می کند. آن زمان در اوج جوانی و حرکات انفجاری اش خیلی خطرناک بود. او امروز با در دست داشتن ۴ توپ طلا به دیدار ایران می آید و در اوج پختگی اش بسر می برد. او بازیکنی است که در لحظه می تواند تصمیماتی بگیرد که انتظارش را ندارید.

* رونالدو اولین گلش در همه جام های جهانی را به ایران و ابراهیم میرزاپور زد. فکر می کنی در این بازی هم به بیرانوند گل بزند؟
– اولا که امیدوارم اصلا از پرتغال گل نخوریم. بعد هم آرزو می کنم که تیم ملی مان شگفتی بیافریند و با شکست پرتغال یکی از اتفاقات بزرگ جام جهانی را رقم بزند.

* وقتی رونالدو پشت ضربه پنالتی ایستاد برای مهار ضربه اش چه کردی؟
– نکونام آمد و با من حرف زد. کمی به من اعتماد بنفس داد و بعد گفت که فقط روی ضربه تمرکز کنم.

* ۵۰ – ۵۰ کردید و به یک سمت پریدید یا مسیر توپ را دنبال کردید؟
– من می دانستم که اگر بتوانم ضربه او را مهار کنم اتفاق بزرگی در زندگی ورزشی ام رخ خواهد داد. برای همین درست لحظاتی پیش از ضربه زنی رونالدو اعتماد بنفس خوبی گرفتم و ۵۰ – ۵۰ کردم و به یک طرف رفتم. البته اگر سمت ضربه اش می رفتم هم اینقدر محکم به توپ ضربه زد که نمی شد آن را مهار کرد.

* به عنوان کسی که در کسوت مربیگری هم فعالیت می کنید چه تاکتیکی را برای مهار رونالدو مفید می دانید؟ یارگیری من تو من یا منطقه ای؟
– یارگیری من تو من با این بازیکن بهتر جواب می دهد. نباید توپ به او برسد. اگر رونالدو توپ بگیرد با توجه به توانایی بالایش در دریبلینگ و حمل توپ می تواند خطرساز باشد و یا موقعیت آفرینی کند. نباید به او فضا داد.

* با توجه به خصوصیت های بازیکنان حال حاضر تیم ملی در خط دفاع کدام بازیکن را برای یارگیری من تو من با او مناسب تر می دانید؟
– نمی توان از حالا این را گفت چون ممکن است او شناور بازی کند. مثلا وقتی در راست تیم ماست توسط غفوری مراقبت شود و وقتی به چپ رفت میلاد محمدی به او بچسبد. سرمربی باید در طول مسابقه این مسایل را در نظر بگیرد.

* تا چه اندازه به صعود تیم ملی از گروهش امید دارید؟
– کار سختی است اما دور از دسترس نیست. فکر می کنم همه تیم های حاضر در این گروه برای خودشان شانس صعود قایل هستند. شاید مراکش که تیم ناشناخته تری برای ماست بهترین گزینه برای حساب کردن روی هر سه امتیاز بازی اش باشد. قطعا آنها هم همین نظر را درباره ما دارند و دفاعی برابر ما بازی نخواهند کرد. از طرفی چون هم ما و هم مراکش در بحث گل نخوردن مشابه هم هستیم این هم می تواند بازی را به سمت تساوی ببرد. اما در بازی با پرتغال و اسپانیا این سیستم دفاعی خوب به کارمان بیاید. ما در این مدت هم حریفان زیادی را با این روش شکست داده ایم.

* در بین دروازه بان هایی که در این مدت به اردوی تیم ملی دعوت شده اند کدامیک را باکیفیت تر از بقیه می دانید که بتواند در جام جهانی برای تیم ملی به میدان برود؟
– همه دروازه بانان دعوت شده با کیفیت و در شرایط خوب بدنی و ذهنی هستند. قطعا انتخاب بین این همه دروازه بان خوب کار سختی است ولی با توجه به استفاده بیشتری که از بیرانوند می شود او از هر نظر آمادگی ذهنی بهتری نسبت به سایر دروازه بانان اردوی تیم ملی دارد. شاید برخی اوقات خیلی ها به برانکو(سرمربی وقت تیم ملی در جام جهانی ۲۰۰۶) ایراد می گرفتند که چرا روبروی تیم های ضعیف هم میرزاپور را درون دروازه می گذارد ولی او می خواست با این کار همواره مرا آماده نگه دارد. این را نمی توان به کادر فنی خرده گرفت. آنها ذهنیتی دارند که ما از آن بی اطلاعیم.

* شما از لرستان به جام جهانی رفتید و الان هم یکی دیگر از فوتبالیست های آن خطه برای دروازه بانی در جام جهانی کاندیدا شده است! دلیل خاصی دارد که لُرها برای ایران دروازه بانی می کنند؟
– قطعا این به خصوصیات فردی مردمانی که در این خطه زندگی می کنند بستگی دارد. دروازه بانی پستی در فوتبال است که نیازمند شجاعت و جسارت بالاست. نه به این معنی که بقیه دروازه بانان تیم ملی دارای این شجاعت نیستند ولی ما قبل از این هم آقای دلیخون را از لرستان در دروازه تیم ملی داشتیم و باعث افتخار است که لرها این جایگاه را نسل به نسل در تیم ملی می چرخانند و به نفرات بعدی می دهند. قطعا بیرانوند هم این شایستگی را دارد و برایش آرزوی موفقیت می کنم.

* فرض کنید الان یک ساعت تا آغاز بازی ایران – پرتغال مانده و شما در رختکن می خواهید آخرین توصیه ها را به او بگویید. برای گل نخوردن از رونالدو چه حرفی به او می زنید؟
– او باید اول از هر چیز خودش را در نظر بگیرد. دروازه بان باید قبل از شروع هر بازی خودش را در بالاترین شرایط روحی روانی قرار دهد تا عکس العمل های سریع و درست داشته باشد. من قطعا به او خواهم گفت که برود و کارش را بکند. رونالدو هم مانند دیگر بازیکنان است و نه ۴ تا پا دارد نه ۴ تا سر! باید همه کارهایی که در دیگر بازی ها روبروی دیگر مهاجمان انجام می داد را باز هم تکرار کند.

* حاشیه ها تا چه حد کار تیم ملی را مختل می کند؟
– اتفاقا وقتی دیدم کی روش با فدراسیون بر سر حمایت صحیح از تیم ملی به مشکل برخورده است به یاد تیم دوره خودمان افتادم. آن سال هم سازمان تربیت بدنی با فدراسیون به مشکل خورده بودند و همه دودش به چشم تیم ملی رفت. الان زمان رفع اختلافات است نه دامن زدن به آنها. باید از تیم ملی حمایت کنیم تا در جام جهانی باعث افتخار ایران و ایرانیان شود. باید هر مشکلی هست را بین خودشان حل و فصل کنند چون هر اتفاقی روی روحیه بازیکنان تأثیر می گذارد. دیده ام که می گویم.

* حرف باقیمانده؟
– آرزوی موفقیت برای تیم ملی کشورم در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه. انشااله شگفتی ساز جام لقب بگیریم و با نتایجی درخور نام ایران بزرگ به کارمان در آن رقابت ها پایان بدهیم.

مشرق

پربازدید ترین ها

آخرین اخبار