ژن های اضافی یا زینب زیادی ها/ علی دادخواه


ژن های اضافی یا زینب زیادی ها/ علی دادخواه
تاریخ درج خبر : ۱۳ اسفند ۱۳۹۶  

گیلان تایمز:

مصداق اینکه “مارادونا رو ولش کن ؛ غضنفر رو بگیر”، کار ما سربازان رو جمعه و زینب زیادی ها شده اینکه هی لته برداریم و گندکاری های ژنرال های روز شنبه و پاچه ورمالیده های باری به هرجهت کامفورمیسم را پاک کنیم. هی خون دل بخوریم و ته دلمان بلرزد که ای فردا کدامیک از این بزرگان ریز و درشت اصلاحات یک حرفی می خواهد بزند و یک امثله ای بار کند که تن و‌ بدن هر چی تفکر اصلاح طلبی را در گور بلرزاند. تازگی ها هم حاج اسحاق جهانگیری افاضه کرده اند که این دهه شصتی ها هر جا که می روند مشکل ساز می شوند. خب! من که جوابی به ایشان ندارم که بدهم، تعبیر این سخنان را می سپارم به خودشان، ریش و قیچی هم به دستشان، ولی راست هم می گویند وقتی ژن خوب داریم، ژن خراب، پری مچور، جهشی و هی! اضافی هم داریم و حالا ما دهه شصتی ها از آن اضافه ها هستیم که به حکم تکثیر انقلابی با دیالکتیک کربلایی پا به عرصه وجود نهاده ایم، بقول معروف از آن ” زینب زیادی” ها.

خب! افتخار ما دهه شصتی ها این است که نسل اولین ها هستیم. نسل ما بعد نجومی بگیرها، نسل بعد از چپاول. همون نسل حاج اسحاق که رژیم برانداز و مصداق همیشه طلبکار هستند. همون نسلی که آروغ روشنفکری و اصلاح طلبی می زند و با شعارهای مارکسیستی ژست اسلامی می گیرد و با کودکان کار عکس یادگاری.
گفتم ما نسل اولین ها هستیم. نسل سینه سوخته با سوادی که تمامی عمرش را پستان به تنور می چسباند و مدرک جمع می کند، تا سر آخر بشود عمله اجباری برای بورژوازی الهی با منش اصلاحی که تفاخر بفروشد و خرخر کند که لیسانس، فوق و دکترا دارد و آخرش هم هیچ.

می پرسید اولین های ما کجاست؟ من به شما می گویم ما اولین نسلی هستیم که هم آهنگی در دزدی و سالوسی و تقلب و چاپلوسی را خوب فراگرفته و کشتی گیر، فوتبالیست، خواننده، بازیگر و کارگردان سیاسی را اخ و‌ تف کنان تحویل جامعه بی ذوق، هنر گریز و‌ فرهنگ ناشناس مان دادیم. داستان تلخی است خواننده ما با تمام تتوهایش رفت توبه نامه را به تریاک بسته تا مجوز بگیرد، خب! نشد، لاجرم چیز خور شد و‌ حالا شطحیات سیاسی بار خلایق می کند. کشتی گیر ما رفت مسابقه بگیرد گفتند حریف اجنبی پدرسوخته غاصبی است، لنگش را گرفتند از گود بیرونش انداختند، بعد افتخار به نافش بستند، حالا بیچاره پس از آن همه بارانداز و زیرانداز و‌ آفتاب و مهتاب رفته غازش را می چراند.

اصلا کدام نسل اینقدر سیاستمدار پاچه ورمالیده دیده که بعد یک خواننده یا فوتبالیست بشود نماد اعتراضی اش‌. کدام نسل کلکسیونش اینقدر تکمیل است که هم زنان بدحجاب انقلابی درش باشد، هم هنری های متعهد و ارزشی. ما که نه مهدی اخوان ثالث داشتیم و نه احمد شاملو، نه هوشنگ ابتهاج و نه فروغ فرخزاد. از سیمین بهبهانی، سیاوش کسرایی، سهراب سپهری، فریدون مشیری هم خبری در بین ما دهه شصتی ها نبود. عوضش تا دلتان بخواهد خواننده، بازیگر، ورزشکار و نخبه داشتیم که همه ناکام یا دق مرگ شده اند یا چیز خور یا فراری به مصداق مهاجرت مغزها. خلاصه اینکه ” غرق دریاییم و ما را موج‌ دریا می کشد.”

تا یادم نرفته یادی هم‌ کنم از آخرین محصول ارایه شده به نسل ما : “کوروش با چفیه انقلابی ” این دیگر رودست ندارد، اولین اولین هاست. اصلا کدام نسلی چیزی یا کسی مانند دکتر! را دیده است. بهاری، بهاری. دکتر احمدی نژاد را می گویم. هر چقدر که محصول اصلاح طلبان یعنی ترکیب بورژازی الهی عجیب و محیرالعقول است، این‌محصول جریان اصولگرایی خودش عجیب تر. همان دابه الارضی است که می گویند از نشانه های آخرالزمان است. من‌ که هر چه فکر کردم در تاریخ معاصر این کشور مصیبت زده یک همچین محصولی و یک سیاستمدار اینطوری پیدا نکردم‌ و‌ همینطور راه برود و کراغلی بخواند، استنطاق هم به احدی پس ندهد. حالا باز شما بگوئید چرا ما دهه شصتی ها اینقدر تفاخر می کنیم که نسل اولین ها هستیم.

علی دادخواه
۱۳ اسفندماه ۱۳۹۶

گیلان تایمز: انتشار مطالب خبری و یادداشت های دریافتی لزوما به معنای پذیرش محتوای آن نمی باشد و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه منتشر می شود.

پربازدید ترین ها

آخرین اخبار